KÜLLİYEN YALAN,  İFTİRA VE BUHTAN!... ( 5 )

2002   Milletvekilliği   seçimlerine   gidilirken, Mehmed   Beyazıd,  Arif   Ahmed  Kardeş’ler  ters   düşmüşlerdi.   Arif   Ahmed, Anayasa   gereği   seçim   dönemi,   kısa   dönem  Bakanlık   uğuruna, vesâyet’cilerin   esiri   olmuştu, Recep   Tayyip   Erdoğan’ın parti   kuruculuğu  da’vetine  icabet   etmedi. Hüsameddin  Cindoruk’un   telkiniyle, Mes’ud   Yılmaz  ile  birlikte   siyâset   yapmayı   tercih   etti.

Diğer   taraftan,   Ağabey’i  Mehmed   Beyazıt, Recep   Tayyip   Erdoğan’ın  parti  kuruculuğu  ve   adaylık   teklifini   kabul   ederek,   bir   başka  safta   yerini   aldı.

Elbette   vakti   ve   imkânı  olan  her   Türk   vatandaşı’nın  siyâset   yapma  ve   istediği   bir   partide   siyâset   yapma   hakkı   vardır.

Merhum,   Beyağabey,   Kemal   Kacar, 1957’den   i’tibaren  siyâsetle   alakadar   olmaya   başlamış, 1965  yılında   ise, fi’i’len  siyâsetin  içine   dahil   olmuştur. 1965-1969,1969-1973   yılları   arasında  iki   dönem  Kütahya   Milletvekili, 1977-1980  yılları   arasında  bir   dönem  İstanbul   Milletvekili   olarak  Parlamento’da   bulunmuş,   uzun  yılar  Avrupa   Konseyi   Türk  Grubunda  Türkiye’yi   temsil   etmişti.

Kemal   Kacar uzun   yıllar  siyâset’in   içinde   olmasına   rağmen,  hiçbir   zaman   ve   hiçbir   şekilde, Câmia   ve   Cemaati’mizi, siyâsete   alet   etmemiş,   siyâsete   bulaştırmamıştır. Her   fırsatta   ve   her   seçim   döneminde,   bizlere: Benim   Adalet   Partisinde   siyâset   yapmış   olmam,  sizlerin  illâ  bu  Parti’ye   rey   vermenizi  gerektirmez. Bulunduğunuz   illerdeki,   partilere,  milletvekili  ve   Belediye  reisi   namzedi   olanlara   bakınız,  perdenin   arkasına   geçtiğinizde   vicdanınızın   sesini   dinleyin,  ona  göre   de   reyinizi   kullanın,”  derdi.

Hakkını   teslim   edelim,  Mehmed   Beyazıd, Ak   Parti’nin  kurucularının   aralarına   katıldı, 22.  ve  23.  Dönem   İstanbul   Milletvekili   olarak  Parlamento’da   vazife   yaptı. Bir   dönem  da  Avrupa   Konseyi  Parlamento’sunda  Türk  Grubunda  görev  aldı. Mehmed   Beyazıd, ne   seçim  propagandası   sırasında  ve   ne   de  Parlamento’da   bulunduğu   yıllarda,  ne    dede’sini,   ne  ailesini  ve   ne   de  Câmia  ve  Cemaatimizi  siyasete   alet   etti. Ona   i’tibar   edip, kurucu   üyeliğe,  bi’lâhere  Milletvekilliğine   da’vet   eden  Siyâsî    İrade’nin   kendisine   niçin  i’tibar   ettiğinin   şuurundaydı. Bu  bakımdan   ne   kendisi  ve   ne  de, Siyâsî  irade, O   Mübârek, O  zât’ın talebe   ve   müntesiplerini   istismar   etmediler,   siyâsete  âlet   etmediler.

Arif   Ahmed,   rivayetlere   bakılırsa, Recep   Tayyip   Erdoğan’ın   beraber   siyâset   yapma   teklifini   reddetti.  Hamûlesi, 4+4+4  gibi, İmam-Hatip   mektep’lerinin   ortadan   kaldırılması, Kur’ân   Kurs’larını   bütünüyle   tamamen   kapatılmasına   müncer   tatbikat   sebebiyle,   nefretle   dolu, Siyâsî   bir   mevta   haline   gelmiş,  Mes’ud   Yılmaz  ile   birlikte, artık,  Tabela   Partisi   haline   gelmiş  Anavatan   Partisinde   siyâsete   soyundu.

2002  Seçim’leri   propaganda   döneminde, Arif   Ahmed   Türkiye’nin  bütün  bölgelerindeki   talebe,   hoca, müntesip,   ahibbâ, ihvan   ve   ahavâtı   seferber   etti.  Otobüs’lerle, (bindirilmiş   kuvvetler  olarak)  kendi   husûsî    vasıta’larıyla,  Mes’ud   Yılmasz’ın   miting   tertip   ettiği,   İstanbul,   İzmir,   Ankara, Adana,  Bursa,   Konya   gibi   büyük   şehirlere  sevk’edildiler.( sun’î   kalabalıklar)...  Siyaset,  hayal  ve   faraziye( varsayım),   götürmez. Arif   Ahmed, hayal   aleminde   ve   faraziye’lerle   Mes’ud  Yılmaz’a, “Bizim,   Câmia  ve   cemaat   olarak,  en   az  % 10 Anavatan   Partisinin   de  % 20  nisbetinde   rey   alabilir,   böylece  biz   Parlamentoya   çok   güçlü   bir   grup,   hatta   iktidar   partisi   olabiliriz,”   diyordu. Bu   hususta   Mes’ud   Yılmaz’ı  da   inandırmıştı. O  da  hep   yüksek   perde’den   konuşuyor,  iktidar   adayı   olduklarını   iddia   ediyordu. Hayaler,   faraziyeler  başka,  hakîkat   başkaydı.                                                  

Seçimler   yapıldı,  akkoyun,   karakoyun   belli   oldu. Aziz Türk   Milleti,   her   zaman   olduğu   gibi   basiretini   gösterdi, bütün   partileri,   pek   tabi’î,ki,  Arif   Ahmed’in   partisi, Anavatan   Partisi   de   dahil,   bütün   partileri   tasfiye   etti, Ümidvar   olan,  Yerli   ve   Millî   bir  Parti’yi   tek   başına  iktidar’a   taşıdı.

Hazindir, siyâsete   çok   hevesli,   bütün   hayatını   siyasete   göre   tanzim   eden,  Arif   Ahmed   bütün   çabalarına,  koskoca  bir  Câmia   ve  Cemaati   arkasında   sürüklemesine   rağmen siyâsî   hayatı   çok   kısa   sürmüş, arkasına   takıldığı,  Mes’ud   Yılmaz  ile   birlikte   birer   siyâsî   mevta   haline geldiler, kendileriyle   birlikte  Parti’leri   de  Siyâsî  partiler  tarihinin   çöplüğüne   atıldı.

Siyâsete   hevesli   olmayan, Dede’sinin,  ailesi’nin   hatıratına   hürmeten  siyasete   da’vet  edilen  ve   kabul   eden,  Mehmed   Beyazıd,   iki   dönem, 22.   ve   23. Dönem   İstanbul   Milletvekili, olarak  Parlamento’da  bulundu,  daha   sonra   da  oğlu,  Süleyman   Fatih   Denizolgun   da  bir   dönem, İstanbul’dan  Milletvekili   seçildi.

Arif   Ahmed, At   çiftliği   olan,  Atçılıktan   anlayan,   yarış   atçılığıyla   yakından   alakadar   olan   birisi   olmasına  rağmen, seçimlerde,   yanlış   ata   oynamıştı.   Üstad’ın   meşhur   ta’biriyle “Bize   gerici   diyen, bu   katır   soyundan  olanlardır,”  Ne   yazık,   Arif   Ahmed, “Katır   soyundan” at’a   oynamıştı,  Atı   da   kendisi   de   kaybetmişti.